Copyright (c) 2006 RvRsoftware http://www.fiv-felv.nl/rss/feeds.xml nl Lees via deze RSS feeds het laatste nieuws van het wel en wee van de katten van de Stichting FIV - FeLV remco@rvrsoftware.nl http://www.fiv-felv.nl/rss/feeds.xml http://www.fiv-felv.nl/images/rss.gif 125 35 Het laatste nieuws van Stichting FIV - FeLV http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=339 http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=339 Iedereen in Nederland die wat met honden of katten heeft kent de Martin Gaus Academy in Lelystad. Voornamelijk van de gedragstrainingen natuurlijk, maar ook voor opleidingen met betrekking tot het uitwendige van de dieren kun je bij dit instituut terecht. Onlangs werden we gebeld door Jessica Goedhart. Zij is lerares bij Martin Gaus en vertelde ons dat een aantal van haar leerlingen graag op locatie ervaring wil opdoen. Of Dierenthuis interesse had? Men zou met 6à8 kattentrimsters in opleiding onze opvang bezoeken. Dat zagen wij wel zitten. Op zondag 27 November was het zo ver en om ongeveer 11 uur die dag mochten we ruim een half dozijn dames verwelkomen. Ze brachten hun eigen instrumenten mee en het enige wat wij, naast ruimte en wat electriciteit, hoefden te leveren waren de katten. We hebben er genoeg die zelf niet meer zo heel goed in staat zijn om hun vacht helemaal tip top te houden, dus over klanten viel niet te klagen. Ze begonnen met de aidskatten en daarna de leucosekatten. Er waren er een paar die bijna kaalgeschoren moesten worden om de vacht weer helemaal goed te laten teruggroeien. Bij anderen waren minder drastische maatregelen voldoende om ze er weer prachtig uit te laten zien. Om het plaatje compleet te maken werd de opdracht door Alice nog iets uitgebreid. Alle dieren even een pipet met een anti-parasieten middel in het nekvel drukken en even het gebit en de oren checken. De te behandelen katten werkten goed mee en waren nadien helemaal winterklaar om het zo maar te zeggen. Er was maar één echte uitzondering: Onze oude Spriet, die in de behandelkamer woont. Zij liet duidelijk weten niet behandeld te willen worden. Ze weet niet wat ze mist maar moet dan zelf haar vacht maar schoon houden. De rest houdt zich zeker aanbevolen voor een herhaling van dit evenement. Dames van de MGA: Hartelijk dank en tot volgende keer! Op de foto Rood Coontje na zijn trimbeurt. Foto;Saskia Blok 02 Dec 2011 00:00:00 GMT http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=338 http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=338 Wanneer onze katten naar de kliniek gaan voor een behandeling worden ze in een transport kooitje gezet. Dit zijn handige dingetjes waarin je de kat even kunt “opdrukken” en zo fixeren zodat inentingen snel en zonder probleem gegeven kunnen worden. Ook kan ik er makkelijk een briefje aan hangen met daarop welke behandelingen er gebeuren moeten. Onze Banjer, een oude leucose kater, was onlangs aan de beurt. Het is afgesproken dat een kat bij DA-bezoek standaard ontvlooit, ontwormd, geënt en getest wordt. Daarnaast moesten nu bij Banjer de laatste, nog aanwezige gebits elementen eruit, want daar had hij last van en het ontklitten van zijn vacht. Dat stond dus allemaal op mijn briefje. Banjer moest een nachtje in de kliniek blijven en is nu weer terug. Een lekker ding, ook zonder tanden (én zonder klitten). Door de fikse antibiotica kuur die nodig was na het trekken van de elementen is deze mooie rooie man nu meteen genezen van zijn hardnekkige verkoudheid, dat is helemaal goed nieuws want daar liep ie al een tijdje mee. Paraveterinair Janette had, ook zoals te doen gebruikelijk, de gedane behandelingen, de gegeven inentingen en antibiotica op mijn kaartje erbij geschreven. Zij is, nog meer dan Esther de DA, een echte kattenvriendin. Het verbaasde ons dan ook niks dat ze er een, zeer persoonlijke, toevoeging bijgeschreven had: Banjer is een Kanjer! Zo nou hoort u het ook eens van een ander..... Foto: Saskia Blok 30 Nov 2011 00:00:00 GMT http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=337 http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=337 Appie is een bescheiden heer op leeftijd. Een hele keurige kat zogezegd. Elke avond krijgt hij een stukje kaas en dat weet hij. Hij komt er niet om zeuren, maar laat wel merken dat hij er is. Hij pakt het voorzichtig en netjes aan. Onlangs zagen we toen een knalrood tongetje. Dat is niet goed want een kattentongetje moet roze zijn. Rood betekent blaren en blaren betekenen ontsteking en ontsteking wil zeggen veel pijn. Om dat weer goed te krijgen zijn we gestart met een dubbele antibiotocakuur. Gelijk ook maar even zijn oren gezalfd en een pipet met een middel tegen parasieten in zijn nekvelletje.gedrukt. Hij heeft zich kranis gedragen en daar moet dan wel wat tegenover staan. Een schoteltje met zijn favoriete zachtvoer. Dat gaat er, blaren of niet, altijd goed in. Wanneer hij straks weer genezen zal zijn krijgt hij nog een enting met dode entstof tegen nies- en kattenziekte. Op die manier hebben we goede hoop dat we onze Ap deze winter verder vrij zal blijven van allerlei nare virussen. Foto; Saskia Blok 19 Nov 2011 00:00:00 GMT http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=336 http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=336 Mia, één van onze leucosekatjes, moest naar de tandarts. Haar gebitje was dringend aan sanering toe. Ze voelde zich duidelijk niet goed. Naast de pijn in haar bekje was ze ook nog eens flink verkouden. Arme Mia. Gelukkig kunnen we nu melden dat alles goed gegaan is. Mia heeft de behandeling dapper doorstaan en ze begint echt op te knappen. Haar gewicht neemt toe en langzaam maar zeker begint haar vacht weer te glanzen. Mia wordt opnieuw het prachtige lapje dat ze altijd geweest is. Natuurlijk heeft ze wel eens een wat minder goede dag. Wie kent dat niet? Maar na zo’n slechte dag volgt er nu altijd weer een dag waarop Mia optimaal geniet van alle aandacht die ze krijgt. Saskia Blok, onze “hoffotograaf” ( zijn niet al onze dieren prinsjes en prinsesjes?) heeft een groot zwak voor Mia. Ze is dan ook in haar nopjes dat het haar poezenvriendin weer zoveel beter gaat. Mia bewijst weer eens dat leucosekatjes het nog goed kunnen hebben als ze maar op tijd een behandeling of medicatie krijgen. Mia heeft meerdere adoptanten. Velen vielen als een ( Saskia) Blok voor haar. Het is dank zij al die adoptanten dat we haar de zorg konden geven die ze zo hard nodig had. Het zag er echt even niet rooskleurig meer uit en we maakten ons flink zorgen. Maar Mia was nog niet van plan om op te geven en het is heel fijn om haar weer sterker te zien worden. Lieve adoptanten, dank jullie wel voor jullie hulp. Foto: Saskia Blok 06 Nov 2011 00:00:00 GMT http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=335 http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=335 De zomer voorbij, de dagen korter en het koude weer doet zijn intrede. Veel mensen krijgen een dip in de herfst. Ook voor een aantal dieren lijkt dit een beetje van toepassing te zijn. Als de blaadjes weer gaan vallen moeten we vaker afscheid nemen van één van onze dieren. Dieren die toch al een verminderde weerstand hebben vragen extra zorg om hen door deze periode heen te helpen. En soms is al die special zorg niet genoeg en redt een dier het niet. Vandaag moesten we afscheid nemen van Sjakoske. Dit lieve Belgische kattenmeisje heeft indruk gemaakt. Wat was ze bang van ons. Onze handen waren een bedreiging. Maar Sjakoske had een groot probleem met haar oren en dat maakte een intensieve behandeling nodig. Dat vroeg van ons veel geduld en van Sjakoske vroeg dat het vertrouwen dat we het beste met haar voor hadden. Schoorvoetend liet ze onze aanrakingen toe en heel langzaam werden we vriendjes. Als het contact zo voorzichtig opgebouwd moet worden blijkt de band uiteindelijk heel innig te kunnen worden. Dat gebeurde ook met dit bijzonder lieve poesje. Wat zijn we blij dat we haar nog zo’n goede tijd konden geven. Ze heeft ons verlaten maar deed dat pas nadat we haar nog even liefdevol konden knuffelen. Het was een ontroerend afscheid van een zwak poesje met een sterk karakter. Foto; Saskia Blok 29 Oct 2011 00:00:00 GMT http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=333 http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=333 Katje Sam was al goed op weg om een diep dal uit te komen, maar nu kunnen we zeggen dat ze er echt wel doorheen is. Voor de zekerheid hebben we met haar nog een bezoekje gebracht aan de dierenarts. Nog één injectie met langwerkende antibiotica en een vaccinatie met dode entstof. Ze kan er weer tegen. Nu nog flink eten om wat extra vet op de ribbetjes te krijgen. Er is ook nog iets wat opvalt aan kleine Sam: Ze is in ene minder bang en veel vriendelijker geworden. Alice is zo maar haar grootste vriendin lijkt het. Ze kwam haar zaterdag vanavond echt even opzoeken en het was duidelijk de bedoeling dat ze geaaid zou worden. Ruggetje in een boogje, staartje fier omhoog. Ze zit weer helemaal lekker in haar gestreepte velletje en is haar crisis helemaal te boven. Toppie meisje! Foto: Saskia Blok. 19 Oct 2011 00:00:00 GMT http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=334 http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=334 Als er één van onze bewoners is die werkelijk alle ruimtes van Dierenthuis kent dan was het wel Sonja. Ons rode kattenmeisje. Al in Wilbertoord stapte ze, met haar eigen kleine stapjes, frank en vrij door de diverse ruimtes. Ze had zelfs een voorkeur voor spelen op het dak. Ze wist feilloos haar weg naar boven en weer naar beneden te vinden. Op dat dak groeide mos en Sonja zag daar het perfecte speelgoed in. Gevolg was dat overal in de tuin plukjes mos lagen die door Sonja vakkundig naar beneden gemikt waren. Met haar bijzondere oogjes en haar kleine, wat platte, snoetje had ze al gauw een flink aantal adoptanten. En het moet gezegd; Sonja nam hen uiterst serieus en kwam hen altijd persoonlijk begroeten als ze haar een bezoekje kwamen brengen. Na de verhuizing naar Aarle Rixtel was Sonja al snel weer gewend. De mensen waar ze altijd al die lekkere hapjes van kreeg waren er immers nog. Een vol buikje en een aai over haar kopje en Sonja was tevreden. Klein maar dapper is een uitdrukking die op Sonja echt van toepassing was. Nadat ze ook nog eens leucosepositief bleek te zijn moest ze weer verhuizen. Naar de leucoseafdeling dit keer. Zat ze er mee? Welnee! Al haar adoptanten wisten haar steeds opnieuw te vinden en Sonja bleek ook daar een prima gastvrouw. Wat ging het lang goed met haar en wat had ze haar eigen unieke plekje onder ons dak. Afgelopen week ging ze hard achteruit. Ze kreeg Fip en dat was teveel voor haar kwetsbare lijfje. Sonja, wat zul je gemist worden door alle mensen die jou een warm hart toedroegen. En dat waren er veel. Je hebt een onuitwisbare indruk achtergelaten. Dag dapper meisje. Foto: Saskia Blok 19 Oct 2011 00:00:00 GMT http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=332 http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=332 Vrijdag zijn we met spoed naar de kliniek geweest met Sonja het rode aids en leucose poesje dat al best lang bij ons is. (Ze was er al in Wilbertoord). We zijn bang voor FIP, maar dat is nog niet zeker. Ze heeft diverse injecties gehad en krijgt nu benchrust, zodat we haar goed kunnen observeren. Ook is het dan iets makkelijker om te proberen haar weer wat aan het eten te krijgen. Dat is altijd cruciaal bij zieke katten, maar nu zeker! We zullen deze dagen heel erg ons best doen voor Sonja en zullen u maandag, wanneer ze weer terug moet naar de kliniek, berichten hoe of het gaat. 15 Oct 2011 00:00:00 GMT http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=331 http://www.fiv-felv.nl/nieuws/nieuwsdetail.php?nieuws_id=331 Je was een van de vier wiens gebit deze week gesaneerd moest worden. Dat ging bij de andere drie gewoon allemaal in een en dezelfde dag. Bij jou niet, daar liep het allemaal heel anders. Je moest twee dagen blijven voor de ingreep plaats kon vinden. Je was enorm achteruit gegaan. We vreesden FIP en dan hadden we je moeten laten gaan. Maar nee, dat was gelukkig niet het geval en je liet ons zien dat je dat nog blijven wilde. Je bleef eten! Dat gaf ons nieuwe hoop. Al je ontstoken tandjes werden eruit gehaald zodat je daar geen last meer van kon hebben. Toen mocht ook jij naar huis. Arm klein ding. Mager, met een dichtzittende, vieze, snotneus en een pijnlijk bloederig bekkie. Zou je ook nu nog willen eten? We gaven je intensieve zorg en spoorden je aan. Je snapte het en werkte geweldig mee. Je vond ons niet eng meer en de dag na de operatie ....ja hoor, happerdehap, het eten ging het bekje in en verdween weer als vanouds door het kleine keeltje. We zijn blij, heel blij. Om, voor en mèt jou, want we weten dat deze kleine taaie opdonder, onze Sam, er weer bovenop komt. Stoere meid, we houden van je! Foto: Saskia Blok 10 Oct 2011 00:00:00 GMT