25-10-2009
(4) Titel
De leucose ruimte heeft een aparte bewoner. En niet zo maar één. Het is er een met grote, grijze oren en een snuffend neusje. Billy, het konijn woont hier sinds kort. Enkele maanden oud is hij pas maar hij deinst nergens voor terug. Voor de katten is hij totaal niet bang. De meeste konijnen zitten de hele dag in hun eentje in een (te) klein hokje wat te suffen, iets anders kunnen ze niet. Zo niet Billy the kid. Hij heeft in de leucoseruimte volop ruimte om te rennen en vrienden om mee te spelen.
De katten zijn gek met hem en samen delen ze huis en haard. Vanmorgen
zagen we Billy languit op het hemelbed liggen tussen heel veel katten.
Eens even kijken wat er verder allemaal te zien is in het Leucose verblijf.
Kater Bon Bon ligt het liefst in een klein houten poppenbedje op de schouw. Hij past er net in en dat geeft hem een veilig gevoel. Vanuit zijn ledikantje kijkt hij met droopy ogen de wereld in. Als oude kater is hij via een asiel bij Dierenthuis gekomen. Hij leed toen aan een pijnlijke kwaal, entropion. Zijn oogleden krulden naar binnen, de haren schuurden over de oogbol met als gevolg constante irritatie en pijn. Bon Bon was al blind. Om hem te verlossen werd een reep huid langs de oogleden weggehaald. Moeders mooiste is hij niet maar wat geeft dat.
Het is steeds voller in de leucose ruimte. Stichting Dierenthuis is de enige opvang in Nederland en ver daarbuiten voor katten die besmet zijn met het leucosevirus. Dierenthuis neemt alleen kansarme asieldieren en vangt geen dieren op van particulieren. Behalve dan dieren die besmet zijn met het aids en leucosevirus. Steeds meer particulieren weten de opvang te vinden en brengen hun geliefde huisdier naar Dierenthuis. In plaats van het spuitje zoals helaas nog vaak geadviseerd wordt. Prachtig natuurlijk maar het gevolg is wel dat het gezellig druk is in de leucoseruimte. In de zomer zit iedereen lekker buiten.'s Avonds ligt de favoriete hangplek, het grote hemelbed, helemaal vol. Gezellig maar het wordt toch tijd voor nog meer plekjes om te relaxen. Donateur Viola en Thea zijn daarom vol
energie bezig om hokken te verzamelen via Marktplaats. Er staat nu al een aantal houten huisjes op het terras. Een huisje heeft zelfs een veranda, wat wil je als kat nog meer. Vrijwilligster
Anneke is bezig met een houten bouwwerk voor binnen. Laat dat maar aan haar over. Zij is ook de bedenkster van de zeer populaire kattenheuvel buiten in de gewone kattenverblijven. Nu heeft ze een stellage ontworpen, gebruik makend van de houten huisjes van de vroegere 'catwalk'. De bezoekers die in Wilbertoord zijn geweest herinneren zich dit karakteristieke gevaarte nog wel. Hoog in de lucht strekte de catwalk zich uit door de hele ruimte. Alleen toegankelijk voor katten. Hier konden ze zich terugtrekken en ongezien door Dierenthuis wandelen. De catwalk bestaat niet meer maar de huisjes die er op stonden worden nu onderdeel van een nieuw bouwwerk voor de leucose katten. We zijn allemaal heel nieuwsgierig maar moeten nog even geduld hebben. Anneke is druk bezig met zagen, schilderen en bouwen.
Het gaat goed met de leucosekatten. Ze zien er rond en gevuld uit. Dankzij intensieve verzorging en, medische, ondersteuning kunnen ze een prima leven leiden.
Helaas zijn enkele katten er niet meer bij. Vrij onverwacht is Wapper overleden. Deze witte kater was bekend bij de bezoekers. Hij kon spinnen als de beste. Zodra je een hand naar hem uitstak om hem te aaien ging zijn motortje aan. Nog een bekende kat is er niet meer: Chakra.
Binnen gebracht als onplaatsbare kat die mensen en soms soortgenoten aanviel ontpopte zij zich in Dierenthuis al gauw tot een aanhankelijke, lieve poes. Zij heeft jaren naar volle tevredenheid bij ons gewoond. Het is moeilijk om afscheid te nemen, ook voor de adoptanten, maar het hoort erbij. Alle dieren hebben hier een goed leven gehad en genoten van hun tijd bij Dierenthuis. Veel tijd om te treuren is er voor de verzorgers niet. Er zijn altijd nieuwe katten om mee kennis te maken, oude bekenden om te verzorgen. Een konijn dat aandacht wil, katten die om een knuffel vragen. Een vacht om te borstelen.En natuurlijk bezoek om te ontvangen, adoptanten die komen kijken naar hun kat. Elke dag een mooi moment waar mensen en dieren van genieten. Vraag maar aan Anton, een prachtige, forse donkergrijze kater. Die heeft een hele schare bewonderaars die hem het liefst plat knuffelen. Hij weet al precies hoe hij op zijn best moet poseren. Trouwens Anton is gek met Billy.
En onze Billy? Die is niet te adopteren. Maar ee
n wortel meebrengen mag altijd!
