23-08-2009
(1) Janet en Henny aan het werk
Om 6.15 uur gaat de wekker. Ik sta vroeg op want vandaag ga ik met mijn vriendin Henny weer een dagje naar Aarle Rixtel.
Fris gedoucht zeg ik een uurtje later gedag tegen mijn huisgenoten, de katten. Meestal gaan we met de trein maar dit keer neem ik de auto. In Middelburg haal ik eerst Henny op.
Rond 10.00 uur komen we na een voorspoedige reis aan bij Dierenthuis. De honden en katten wachten ons op. Altijd weer heerlijk om zo warm welkom geheten te worden. Nu ik er vaker kom begin ik steeds hun naam. En van enkelen hun verhaal. Zoals van Charly, een zwart witte kater die heel ziek was toen ik hem de vorige keer zag. Zijn tanden moesten getrokken worden en hij bleek een ontsteking te hebben. Hij is gelukkig weer beter. Moet je hem nu zien liggen, lekker in de zon. Na de koffie beginnen we snel met schoonmaken. Dit keer staan we ingedeeld om de keuken te doen. We moeten haast maken want er komt bezoek om 12.00 uur. Na een half uur flink doorwerken is het grootste werk gedaan en hangt de eerste was weer op het rekje buiten. Daarna is het de beurt aan de leucose ruimte. Heerlijk vind ik het daar, ik zie de katten genieten van hun vrijheid. Ze liggen overal, deze dag voornamelijk buiten omdat het warm en benauwd is. Maar ik vind het ook fijn om daar te werken, omdat ik de berichten over de leucosekatten naar de adoptanten verstuur. Berichten die meestal positief ontvangen worden. Fijne reacties van adoptanten waarvan je blij wordt dat je dit kunt doen.
Adoptanten vertellen dat ze de berichten fijn vinden omdat ze een "kijkje" geven in het leven van hun dieren. Maar de meest aangrijpende reactie vond ik wel dat een adoptant schreef dat ze moest huilen van blijdschap. Soms ontvang ik ook wel eens niet zulke leuke berichten, maar dat hoort bij het werk. Het geheel verloopt nog niet vlekkeloos, de adoptiebestanden zijn pas helemaal bijgewerkt en ja waar mensen werken worden af en toe fouten gemaakt.
Dan is er nog iets wat het wel eens lastig maakt. De adoptie katten die schuw zijn, hoe krijg je daar een foto en verhaaltje van? Neem nu als voorbeeld aidskater Jip. Jip heeft ook adoptanten die graag nieuws en een foto ontvangen maar hij is erg schuw en laat zich niet snel zien aan ons. En Willem, een andere schuwe aids kat die niet graag
op de foto gaat. Maar Alice geeft niet op en uiteindelijk lukt het altijd de katten op de foto te zetten.
Terug naar de leucose ruimte, er wordt gesopt en gedweild. In een bench ligt een ziek katje. Het is een zwervertje met oogproblemen. Het is pas geopereerd en nog herstellende. Het arme dier had een aandoening die entropion heet. Dat betekent dat de haren over de oogbol schuurden. Het is een erg pijnlijke aandoening. Zwervers hebben een zwaar leven op straat. Soms worden ze gevoerd door mensen maar vaak mankeren ze van alles, wat niet direct opvalt en worden ze niet geholpen. Dit katje had geluk en krijgt bij Dierenthuis een goed leven met alle medische zorg die nodig is.
Als het schoonmaakwerk klaar is, ga ik de brokjes halen, waar al door menig kat op gewacht werd. Ze zien er allemaal rond en goed doorvoed uit maar doen toch net alsof ze grote trek hebben. Daarna ga ik nog even naar de kattenverblijven buiten op het terrein. Op het videofilmpje had ik gezien dat de deur tussen de twee kattenrennen weer open is gezet waardoor de katten nog meer ruimte hebben. Volop plaats om te liggen. Eerst zat er nog een groep katten apart omdat zij nog voor een tweede keer getest moesten worden. Alle dieren zijn bij binnenkomst getest op aids en leucose maar uit voorzorg blijft Dierenthuis voortdurend de katten testen en controleren. Nu zijn alle katten aan de beurt geweest en kunnen ze dus weer allemaal samen. Het is warm. Overal waar je kijkt zie je tevreden honden en katten liggen. Er hangt rust over Dierenthuis. Maar voor ons verzorgers is er nog genoeg te doen.
Om 21.15 kom ik weer thuis en stap ik opnieuw onder de douche. Moe, niet meer schoon en fris maar zeer voldaan.
